عود اعتیاد در بسیاری از موارد ناگهانی نیست. ممکن است چند روز یا چند هفته پیش از مصرف دوباره، تغییراتی در احساسات، افکار و رفتار فرد ظاهر شود. انزوا، بیخوابی، تحریکپذیری، قطع جلسات درمان، خیالپردازی درباره مصرف و ارتباط دوباره با افراد پرخطر از جمله نشانههایی هستند که باید جدی گرفته شوند.
مشاهده یک نشانه بهتنهایی به معنای قطعی بودن عود نیست. بااینحال، اگر چند علامت همزمان دیده شود یا شدت آنها افزایش پیدا کند، بهتر است برنامه بهبودی بررسی شود. هدف این مقاله از سایت «ترک اعتیاد» کمک به تشخیص زودهنگام خطر و جلوگیری از رسیدن شرایط به مصرف دوباره است.
عود اعتیاد چیست؟
عود اعتیاد به بازگشت فرد به مصرف مواد پس از یک دوره قطع یا کنترل مصرف گفته میشود. این بازگشت ممکن است ابتدا محدود باشد، اما در صورت بیتوجهی میتواند به تکرار مصرف و بازگشت به الگوی قبلی منجر شود.
عود را نباید صرفاً ضعف اراده یا شکست اخلاقی دانست. اختلال مصرف مواد میتواند بر حافظه، تصمیمگیری، سیستم پاداش، رفتار و شیوه مقابله فرد با فشارهای روانی اثر بگذارد. به همین دلیل، ادامه مراقبت پس از قطع مصرف بخش مهمی از درمان است.
بازگشت به مصرف نشان میدهد که یک یا چند بخش برنامه بهبودی به بازبینی نیاز دارد. ممکن است محرک تازهای ایجاد شده باشد، حمایت خانوادگی کاهش یافته باشد یا مشکلاتی مانند اضطراب، افسردگی و بیخوابی بهاندازه کافی مدیریت نشده باشند.
برای آشنایی با اقدامهای فوری در زمان میل شدید به مصرف، میتوانید راهنمای کنترل وسوسه مصرف مواد بعد از ترک را مطالعه کنید.
آیا عود ناگهانی اتفاق میافتد؟
لحظه مصرف دوباره ممکن است ناگهانی به نظر برسد، اما در بسیاری از موارد زنجیرهای از تغییرات پیش از آن شکل گرفته است. فرد شاید ابتدا خواب و برنامه روزانهاش را رها کند، سپس از خانواده یا جلسات حمایتی فاصله بگیرد و بعد به فکر مصرف یا ارتباط با دوستان گذشته بیفتد.
گاهی اعضای خانواده فقط آخرین حلقه این زنجیره، یعنی مصرف دوباره را میبینند. در حالی که اگر تغییرات عاطفی و رفتاری زودتر شناسایی شوند، فرصت بیشتری برای گفتوگو، تماس با درمانگر و اصلاح شرایط وجود دارد.
به همین دلیل، شناخت نشانههای عود اعتیاد فقط برای فرد در حال بهبودی نیست. خانواده نیز باید بداند کدام تغییرات نیازمند توجه است و چگونه بدون بازجویی و درگیری درباره آنها صحبت کند.
تفاوت وسوسه، لغزش و عود اعتیاد
این سه واژه به یک معنا نیستند. تشخیص تفاوت آنها کمک میکند واکنش خانواده متناسب با وضعیت واقعی باشد.
| وضعیت | تعریف ساده | نمونه | اقدام مناسب |
|---|---|---|---|
| وسوسه | فکر یا میل به مصرف، بدون انجام مصرف | فرد پس از یک اختلاف خانوادگی به مصرف فکر میکند | فاصله گرفتن از محرک، تماس با فرد حامی و استفاده از برنامه کنترل وسوسه |
| لغزش | یک نوبت یا دوره محدود بازگشت به مصرف | فرد پس از مدتی پرهیز، یکبار مصرف میکند | حفظ ایمنی، قطع ادامه مصرف و تماس سریع با درمانگر |
| عود | بازگشت به مصرف تکرارشونده یا الگوی قبلی | مصرف دوباره به بخشی از برنامه روزانه تبدیل میشود | ارزیابی تخصصی و بازبینی جدی برنامه درمان |
| بحران | مصرف همراه با خطر فوری جسمی یا روانی | بیهوشی، تشنج، توهم یا رفتار غیرقابلکنترل | تماس فوری با اورژانس ۱۱۵ و حفظ ایمنی |
تعریف دقیق لغزش و عود ممکن است در برنامههای درمانی متفاوت باشد. نکته مهم این است که حتی یک بار مصرف دوباره نباید پنهان یا کماهمیت تلقی شود.
در صورت وقوع لغزش، راهنمای بعد از لغزش در ترک اعتیاد چه کنیم؟ میتواند به خانواده برای انتخاب واکنش مناسب کمک کند.
نمودار سه مرحله عود اعتیاد
نمودار این مقاله، عود را در سه مرحله عاطفی، ذهنی و رفتاری نشان میدهد. این تقسیمبندی یک چارچوب آموزشی است و نباید بهجای تشخیص پزشک یا روانشناس استفاده شود.
عود عاطفی ← عود ذهنی ← عود رفتاری
هرچه نشانهها در مرحله زودتری تشخیص داده شوند، امکان مداخله آرامتر و کمخطرتر بیشتر است. در مرحله عاطفی ممکن است اصلاح خواب، بازگشت به جلسات و گفتوگو کمککننده باشد؛ اما در مرحله رفتاری، حفظ ایمنی و ارزیابی فوری اهمیت بیشتری پیدا میکند.
مرحله اول؛ عود عاطفی
در عود عاطفی، فرد ممکن است هنوز آگاهانه به مصرف فکر نکند. بااینحال، احساسات و رفتارهایی دیده میشوند که زمینه ورود به مراحل بعدی را فراهم میکنند.
فرد ممکن است عصبیتر، مضطربتر یا گوشهگیر شود. خواب، تغذیه و برنامه روزانه بههم میریزد و ارتباط او با درمانگر، گروه حمایتی یا اعضای قابل اعتماد خانواده کمتر میشود.
نشانههای احتمالی عود عاطفی
- انزوا و کاهش ارتباط با دیگران
- تحریکپذیری و عصبانیت غیرمعمول
- بیخوابی یا خواب نامنظم
- رها کردن تغذیه و بهداشت شخصی
- احساس شرم، گناه یا بیارزشی
- پنهان کردن احساسات و مشکلات
- غیبت در جلسات مشاوره یا حمایتی
- بیعلاقگی به برنامههای بهبودی
- خستگی مداوم و بیحوصلگی
- تمرکز افراطی بر مشکلات دیگران
- نپذیرفتن کمک با وجود آشفتگی
- قطع فعالیتهای سالم روزانه
این نشانهها اختصاصی اعتیاد نیستند. افسردگی، اضطراب، مشکلات خانوادگی، بیماری جسمی یا فشار کاری نیز میتوانند تغییرات مشابهی ایجاد کنند. به همین دلیل، خانواده نباید با مشاهده یک علامت فوراً فرد را به مصرف متهم کند.
[جایگذاری تصویر «عود عاطفی؛ نشانهها را زود ببینید» در این قسمت]
در مرحله عود عاطفی چه باید کرد؟
اولین اقدام، بازگرداندن نظم به نیازهای پایه است. خواب، غذای منظم، فعالیت جسمی سبک، کاهش تنهایی و حضور در جلسات درمان میتوانند بخشی از برنامه باشند.
فرد بهتر است بهجای پنهان کردن شرایط، تغییرات اخیر خود را با درمانگر یا فرد حامی در میان بگذارد. لازم نیست منتظر ایجاد وسوسه شدید بماند؛ همین تغییرات عاطفی میتوانند دلیل مناسبی برای درخواست کمک باشند.
خانواده نیز میتواند بدون متهم کردن فرد بگوید: «چند روز است خواب و حال روحیات تغییر کرده؛ آیا کاری هست که بتوانیم برای اجرای برنامه بهبودی انجام دهیم؟»
مرحله دوم؛ عود ذهنی
در عود ذهنی، فکر مصرف پررنگتر میشود. ممکن است بخشی از ذهن فرد خواهان ادامه بهبودی باشد، اما بخش دیگری مصرف گذشته را جذابتر از واقعیت به یاد بیاورد.
در این مرحله، فرد گاهی پیامدهای منفی گذشته را کمرنگ میکند. ممکن است با خود بگوید این بار میتواند مصرفش را کنترل کند یا «فقط یک بار» آسیبی ایجاد نمیکند.
نشانههای احتمالی عود ذهنی
- فکر کردن مکرر به مواد
- یادآوری انتخابی لحظات خوش مصرف
- فراموش کردن پیامدهای جسمی و خانوادگی
- خیالپردازی درباره مصرف کنترلشده
- گفتن جمله «این بار فرق میکند»
- توجیه مصرف به دلیل استرس یا خستگی
- تماس با دوستان دوران مصرف
- جستوجوی شماره یا نشانی تهیه مواد
- رفتن به مکانهای مرتبط با مصرف گذشته
- پنهان کردن برنامه رفتوآمد
- همراه داشتن پول نقد بدون برنامه
- قطع تماس با فرد حامی
- کنار گذاشتن درمان یا مصرف خودسرانه دارو
- برنامهریزی برای زمانی که مصرف دیده نشود
- دروغ گفتن درباره ارتباطها و رفتوآمدها
وجود فکر مصرف بهتنهایی به معنای مصرف قطعی نیست. تفاوت مهم زمانی ایجاد میشود که این افکار مکررتر شوند و فرد شروع به توجیه، پنهانکاری یا برنامهریزی کند.
در مرحله عود ذهنی چه باید کرد؟
در این مرحله، تنها ماندن میتواند خطر را بیشتر کند. فرد باید از محیط و افراد تحریککننده فاصله بگیرد و موضوع را با درمانگر، مددیار یا عضو قابل اعتماد خانواده مطرح کند.
دسترسی به شماره افراد پرخطر، پول نقد یا وسیله رفتن به محل تهیه مواد باید بر اساس یک برنامه توافقشده مدیریت شود. این اقدام نباید با زور، تحقیر یا گرفتن دائمی اختیار فرد همراه باشد.
تصمیم به مصرف میتواند برای مدت مشخصی عقب انداخته شود. اجرای برنامه ۳۰ دقیقهای، تغییر مکان، تماس با فرد حامی و مرور پیامدهای مصرف میتواند میان فکر و عمل فاصله ایجاد کند.
مرحله سوم؛ عود رفتاری یا مصرف دوباره
در مرحله رفتاری، فرد برای تهیه یا مصرف ماده اقدام میکند. ممکن است این اتفاق با یک نوبت مصرف آغاز شود یا بهسرعت به مصرف تکرارشونده برسد.
در این مرحله، اولویت خانواده اثبات مقصر بودن فرد نیست. ابتدا باید وضعیت هوشیاری، تنفس، رفتار، احتمال مسمومیت و خطر آسیب به خود یا دیگران بررسی شود.
پس از یک دوره پرهیز، تحمل بدن نسبت به مقدار قبلی مواد ممکن است کاهش پیدا کرده باشد. مصرف مقداری که فرد در گذشته تحمل میکرد، میتواند خطر مسمومیت و بیشمصرفی را افزایش دهد؛ بنابراین حتی یک بار مصرف دوباره باید جدی گرفته شود.
نشانههایی که به کمک فوری نیاز دارند
- بیهوشی یا دشواری در بیدار کردن فرد
- تنفس بسیار کند، نامنظم یا قطع تنفس
- کبودی لبها یا ناخنها
- تشنج
- درد شدید قفسه سینه
- توهم یا بدبینی شدید
- رفتار خشونتآمیز و غیرقابلکنترل
- گیجی شدید یا ناتوانی در ایستادن
- صحبت درباره خودکشی یا آسیب به دیگران
- مصرف همزمان چند ماده یا دارو
- نامشخص بودن نوع و مقدار ماده مصرفشده
در این وضعیت با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. فرد را تنها نگذارید و بدون دستور متخصص، دارو، الکل یا ماده دیگری به او ندهید.
مهمترین نشانههای هشدار پیش از عود
جدول زیر به خانواده کمک میکند تغییرات را منظمتر بررسی کند. این جدول ابزار تشخیص قطعی نیست و باید در کنار ارزیابی تخصصی استفاده شود.
| نشانه | آنچه ممکن است دیده شود | سطح اقدام پیشنهادی |
|---|---|---|
| اختلال خواب | چند شب بیخوابی یا خواب روزانه طولانی | گفتوگو و بررسی علت؛ تماس با متخصص در صورت تداوم |
| انزوا | بستن در اتاق و قطع ارتباط | افزایش ارتباط حمایتی بدون بازجویی |
| قطع جلسات | غیبت بدون توضیح از مشاوره یا گروه | تماس با درمانگر و بررسی مانع حضور |
| تحریکپذیری | واکنش شدید به سؤالهای ساده | پرهیز از بحث و انتخاب زمان مناسب گفتوگو |
| خیالپردازی مصرف | تعریف مکرر از دوره مصرف گذشته | یادآوری واقعبینانه پیامدها و تماس با درمانگر |
| ارتباط قدیمی | تماس با افراد مرتبط با مصرف | فاصله گرفتن از ارتباط پرخطر |
| پنهانکاری | حذف تماسها یا توضیحهای متناقض | گفتوگوی روشن همراه با حفظ مرزها |
| تغییر رفتوآمد | رفتن به مکانهای مربوط به گذشته | اجرای برنامه ایمنی و همراهی فرد حامی |
| پول بدون برنامه | درخواست یا حمل پول غیرمعمول | مدیریت توافقی دسترسی مالی |
| قطع دارو | تغییر خودسرانه مقدار یا زمان دارو | تماس با پزشک و خودداری از تغییر بیشتر |
| افزایش وسوسه | فکرهای مکرر و ناتوانی در تمرکز | استفاده از برنامه کنترل وسوسه |
| برنامه تهیه مواد | جستوجوی فروشنده یا آماده کردن مسیر | کمک فوری و تنها نگذاشتن فرد |
چه عواملی خطر عود را بیشتر میکنند؟
عامل محرک برای همه افراد یکسان نیست. چیزی که برای یک نفر بیاهمیت است، ممکن است برای فرد دیگر خاطره و میل شدید به مصرف را فعال کند.
محرکها بهطور ساده به دو گروه بیرونی و درونی تقسیم میشوند. شناخت این محرکها باید بخشی از برنامه شخصی پیشگیری از عود باشد.
محرکهای بیرونی
- دیدن دوستان مصرفکننده
- عبور از محل تهیه یا مصرف مواد
- مهمانیهای همراه با مواد یا الکل
- در اختیار داشتن پول نقد زیاد
- تماس از طرف افراد دوران مصرف
- دیدن وسایل مرتبط با مصرف
- تنها ماندن در ساعتهای پرخطر
- سفر بدون برنامه حمایتی
- بازگشت به محیط کاری یا اجتماعی قبلی
محرکهای درونی
- خشم
- تنهایی
- خستگی
- گرسنگی
- اضطراب و افسردگی
- احساس شکست
- درد جسمی
- بیخوابی
- اختلاف خانوادگی
- شرم و احساس گناه
- هیجان و خوشحالی شدید
- اعتمادبهنفس کاذب درباره کنترل مصرف
شناخت محرک به معنای حذف همیشگی تمام موقعیتهای زندگی نیست. هدف این است که فرد بداند در برابر کدام شرایط آسیبپذیرتر است و پیش از ورود به آنها برنامه داشته باشد.
خانواده چگونه با نشانههای عود برخورد کند؟
خانواده نقش مهمی دارد، اما نمیتواند با نظارت دائمی تمام خطرها را حذف کند. کنترل تلفن، تعقیب، بازرسی وسایل و پرسشهای تکراری ممکن است فرد را به پنهانکاری بیشتر سوق دهد.
واکنش مناسب با مشاهده، بیان نگرانی و پیشنهاد یک اقدام مشخص آغاز میشود. بهتر است خانواده درباره رفتار قابل مشاهده صحبت کند، نه اینکه درباره نیت فرد حکم قطعی بدهد.
برای نمونه میتوان گفت: «چند جلسه را نرفتهای و چند شب هم نخوابیدهای. نگرانم که شرایط سختتر شود؛ بهتر است امروز با درمانگرت تماس بگیریم.»
جملههای کمککننده خانواده
- «خوب است که قبل از مصرف درباره وسوسهات گفتی.»
- «الان چه چیزی بیشتر از همه تو را تحت فشار قرار داده است؟»
- «شدت میل به مصرف از صفر تا ۱۰ چقدر است؟»
- «با کدام فرد حامی میتوانیم تماس بگیریم؟»
- «بیایید فعلاً از این محیط خارج شویم.»
- «درباره اختلافهای گذشته بعداً صحبت میکنیم؛ الان ایمنی مهمتر است.»
- «اگر شرایط از کنترل خارج شده، برای ارزیابی تخصصی اقدام میکنیم.»
جملههایی که شرایط را سختتر میکنند
- «تو هیچوقت درست نمیشوی.»
- «اگر وسوسه داری حتماً مصرف کردهای.»
- «بعد از این همه هزینه دوباره همهچیز را خراب کردی.»
- «تو فقط اراده نداری.»
- «اگر مصرف کنی دیگر عضوی از این خانواده نیستی.»
- «قول بده تا آخر عمر حتی فکر مصرف هم نکنی.»
برای آشنایی بیشتر با مرزبندی و همراهی صحیح، مقاله نقش خانواده بعد از ترخیص ترک اعتیاد را بخوانید.
حمایت با کنترلگری چه تفاوتی دارد؟
حمایت یعنی کمک به اجرای برنامه درمان، گوش دادن، همراهی برای مراجعه، فراهم کردن محیط امن و رعایت مرزهای روشن. کنترلگری یعنی نظارت دائمی، تهدید، تحقیر و گرفتن تمام اختیارهای فرد بدون برنامه مشخص.
برای مثال، توافق موقت درباره مدیریت پول در دوره پرخطر میتواند بخشی از برنامه درمان باشد. اما گرفتن تمام درآمد فرد برای مدت نامعلوم، بدون گفتوگو و نظر درمانگر، ممکن است رابطه را فرسوده کند.
مرزهای خانواده نیز باید روشن باشند. مصرف در خانه، رانندگی پس از مصرف، آوردن مواد به محیط خانواده و استفاده از پول مشترک برای تهیه مواد قابل پذیرش نیست.
برنامه شخصی پیشگیری از عود چگونه نوشته میشود؟
برنامه پیشگیری از عود باید کوتاه، روشن و قابل اجرا باشد. بهتر است این برنامه زمانی نوشته شود که فرد آرام است، نه در لحظهای که وسوسه شدید دارد.
یک برنامه مناسب میتواند شامل بخشهای زیر باشد:
- سه محرک اصلی من چیست؟
- اولین تغییرات عاطفی من کداماند؟
- هنگام عود ذهنی چه رفتارهایی نشان میدهم؟
- با مشاهده نشانهها با چه کسانی تماس میگیرم؟
- کدام مکانها برای من امنترند؟
- از چه افراد و موقعیتهایی باید فاصله بگیرم؟
- چه فعالیتهایی شدت وسوسه را کمتر میکنند؟
- چه زمانی باید مراجعه حضوری انجام شود؟
- خانواده در لحظه خطر چه کاری انجام دهد؟
- در شرایط اورژانسی با چه شمارهای تماس گرفته شود؟
این برنامه بهتر است همراه درمانگر تکمیل شود. نسخهای از آن میتواند در تلفن همراه فرد و نسخه دیگری در اختیار عضو مورد اعتماد خانواده قرار گیرد.
مطالب مرتبط با این موضوع در بخش پیشگیری از عود سایت ترک اعتیاد در دسترس است.
چرا برنامه روزانه در کاهش خطر عود اهمیت دارد؟
بیبرنامگی، تنهایی طولانی و آشفتگی خواب میتوانند ذهن فرد را دوباره درگیر مصرف کنند. برنامه روزانه به فرد کمک میکند زمان کار، استراحت، فعالیت جسمی، جلسات حمایتی و ارتباط خانوادگی را مشخص نگه دارد.
برنامه نباید آنقدر فشرده باشد که به فشار و خستگی بیشتر منجر شود. نظم قابل اجرا از برنامه سخت و کوتاهمدتی که پس از چند روز رها میشود، مفیدتر است.
برای آشنایی با نمونه فعالیتهای ساختارمند، صفحه برنامه روزانه کمپ ترک اعتیاد را مشاهده کنید.
مشکلات روانی همزمان را نادیده نگیرید
افسردگی، اضطراب، بیخوابی، حملات خشم و خاطرات آسیبزا میتوانند کنترل وسوسه را دشوار کنند. گاهی تغییر رفتار فرد فقط به خطر عود مربوط نیست و به ارزیابی روانپزشکی یا روانشناختی نیاز دارد.
اگر فرد چند شب نخوابیده، دچار ناامیدی شدید شده یا رفتار او بهطور محسوسی تغییر کرده است، منتظر وقوع مصرف نمانید. درمان مشکلات روانی همزمان میتواند بخشی از برنامه پیشگیری از عود باشد.
داروهای روانپزشکی یا داروهای مرتبط با درمان وابستگی نباید خودسرانه قطع یا کموزیاد شوند. هر تغییر باید با نظر پزشک انجام شود.
اگر چند نشانه همزمان مشاهده شد چه کنیم؟
ابتدا آرامش و ایمنی محیط را حفظ کنید. بحث درباره گذشته، گرفتن اعتراف یا تهدید به اخراج از خانه معمولاً اقدام مناسبی برای لحظه پرخطر نیست.
سپس مشخص کنید آیا فرد فقط نشانههای اولیه دارد یا برای تهیه و مصرف ماده برنامهریزی کرده است. در صورت وجود برنامه تهیه مواد، دسترسی مستقیم یا از دست رفتن کنترل، فرد نباید تنها بماند.
در قدم بعد با درمانگر یا مرکز درمان تماس بگیرید. توضیح دهید چه نشانههایی، از چه زمانی و با چه شدتی دیده شدهاند. این اطلاعات برای انتخاب اقدام بعدی از عبارت کلی «حال او خوب نیست» مفیدتر است.
پرسشهای متداول درباره نشانههای عود اعتیاد
آیا عصبانیت نشانه قطعی عود است؟
خیر. عصبانیت میتواند علتهای مختلفی داشته باشد. اگر همراه با بیخوابی، قطع درمان، پنهانکاری، افزایش وسوسه یا ارتباط با افراد پرخطر دیده شود، باید جدیتر بررسی شود.
آیا فکر کردن به مصرف به معنای شکست درمان است؟
خیر. فکر یا وسوسه ممکن است در مسیر بهبودی ایجاد شود. پنهان کردن وسوسه، برنامهریزی برای مصرف و کنار گذاشتن حمایت درمانی خطر بیشتری دارد.
آیا خانواده باید تلفن فرد را بررسی کند؟
این کار برای همه مناسب نیست و میتواند اعتماد را از بین ببرد. مدیریت دسترسی باید براساس خطر واقعی، توافق فرد و نظر درمانگر انجام شود.
آیا عود فقط در ماههای اول اتفاق میافتد؟
خطر عود به زمان ثابتی محدود نیست. حتی پس از یک دوره طولانی، استرس شدید، مشکلات روانی یا مواجهه با محرکهای قدیمی میتواند خطر را افزایش دهد.
آیا یک بار مصرف دوباره خطرناک است؟
بله، ممکن است خطرناک باشد. کاهش تحمل بدن پس از دوره پرهیز میتواند احتمال مسمومیت را افزایش دهد، بهویژه اگر فرد مقدار قبلی را مصرف کند یا چند ماده را همزمان به کار ببرد.
بعد از مشاهده نشانههای عود باید فرد را بستری کرد؟
همه افراد به بستری نیاز ندارند. تصمیم به درمان سرپایی یا اقامتی باید براساس نوع ماده، شدت خطر، وضعیت روانی، سابقه عود، محیط زندگی و ارزیابی متخصص گرفته شود.
آیا عود به معنای شروع درمان از صفر است؟
نه الزاماً. عود میتواند نشان دهد کدام بخش برنامه نیاز به تقویت یا تغییر دارد. اقدام سریع و بازگشت به درمان از ادامه مصرف جلوگیری میکند.
چه زمانی با اورژانس تماس بگیریم؟
در صورت بیهوشی، تنفس کند یا نامنظم، کبودی، تشنج، درد قفسه سینه، توهم شدید، رفتار غیرقابلکنترل یا خطر خودکشی با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.
دریافت مشاوره و ارزیابی شرایط
اگر چند نشانه عود اعتیاد همزمان دیده میشود، منتظر مصرف دوباره نمانید. تماس اولیه میتواند به بررسی سطح خطر و مشخص شدن اقدام بعدی کمک کند.
مرکز ترک اعتیاد راهی به سوی نور از ظرفیت پزشک، روانپزشک، روانشناس و کارشناسان مرکز برای بررسی شرایط فرد و خانواده استفاده میکند. تصمیم درمان باید پس از ارزیابی وضعیت جسمی، روانی، نوع ماده و سابقه مصرف گرفته شود.
ارتباط مستقیم با مدیریت و هماهنگی پذیرش
آقای قاسم قاسمزاده
۰۹۱۲۳۴۹۹۸۶۰
دفتر مرکزی و کارشناسان پاسخگو
۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۲
۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۳
۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۴
واحد پذیرش و پاسخگویی به مراجعان
۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۷
۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۸
آدرس دفتر
تهران، خیابان سراج، بین سیمتری اول و سیمتری دوم، خیابان بقایی، کوچه مجاهد ۲، پلاک ۱۳
ایمیل: info@tarketiad.com
وبسایت: tarketiad.com
برای مشاهده نشانی و راههای ارتباطی نیز میتوانید به صفحه تماس با مرکز ترک اعتیاد راهی به سوی نور مراجعه کنید.
جمعبندی
نشانههای عود اعتیاد ممکن است پیش از مصرف دوباره و در قالب تغییرات عاطفی، ذهنی و رفتاری ظاهر شوند. انزوا، بیخوابی، قطع جلسات، خیالپردازی درباره مصرف، پنهانکاری و ارتباط با افراد پرخطر از مهمترین علامتهایی هستند که باید بررسی شوند.
مشاهده این نشانهها به معنای متهم کردن فرد نیست. گفتوگوی بدون سرزنش، تماس زودهنگام با درمانگر و اجرای برنامه شخصی پیشگیری از عود میتواند مانع رسیدن شرایط به مرحله خطرناکتر شود.